Wanneer ik deze campagnes van de overheid te zien krijg,
word ik totaal niet gemotiveerd om te sporten. Toen ik jonger was, sportte ik dan
ook helemaal nooit. Ik vond het helemaal niets. De reden hiervoor was dat
sporten voor mij eigenlijk veel te competitief is: je moet vanaf dag 1 presteren,
anders is het niet leuk, toch?
Dit gevoel wordt door de maatschappij eigenlijk alleen maar
bevordert, zo valt maar weer te zien met het EK. Nederland had verloren tegen
Denemarken en de kaarten voor de wedstrijd tegen Duitsland daalden meteen in
prijs. Na het verliezen tegen Duitsland wordt dit alleen maar erger, de kranten
zullen er, zoals Tiemen bij het item ‘Spelletje’ al zei, de komende dagen vol
van staan.
Bij het EK is deze druk om te presteren nog enigszins begrijpelijk.
Het probleem zit hem echter in dat deze druk zelfs bij lokale wedstrijdjes
optreedt, wat te zien is aan het feit dat er meerdere malen per jaar een
nieuwsbericht langskomt van bijvoorbeeld een mishandelde scheidsrechter.
Persoonlijk denk ik dat door deze druk tot presteren te
verlagen, en hierdoor vriendschappelijke wedstrijdjes weer écht
vriendschappelijk te laten worden, veel meer mensen gemotiveerd zouden kunnen
worden om te sporten. Tuurlijk, het is leuk om te presteren, maar dat zou naar
mijn mening niet de hoofdreden voor het sporten moeten zijn.
Maar wat vinden jullie? Sporten jullie wel? Waarom wel/niet?
Als sport doe ik vinyasa yoga: bewegen op en vanuit de ademhaling. Hierin vind ik alles terug wat ik belangrijk vind in sport. Deze manier van bewegen levert me energie in plaats van dat het energie kost. De aandacht op de ademhaling zorgt er ook voor dat elke drang naar competitie wegvalt. Daarbij wordt mijn geest kalm en scherp en mijn lichaam sterk en soepel. Een feest om te doen. Elke dag opnieuw.
BeantwoordenVerwijderen